Büyüyünce...
Küçükken sorulan en çok
sorulardan biri de, herkes mutlaka duymuştur; "büyüyünce ne
olacaksın bakalım?" Cevaplar hemen hemen aynı, birbirine çok yakın
olmuştur. Arada ne kadar ilginç yanıtlar çıksa da üç beş meslek her
zaman ipi göğüslemiştir.
Geleceğimizle ilgili en
önemli kararları ne kadar da erken yaşlarda ele alıyoruz!
Yıllar ilerledikçe her şeyin
değiştiği gibi bizler de değişiyoruz. Özellikle de en aklı havada
yaşlarımızda bugün beğendiğimiz bir şeyi ertesi gün beğenmiyoruz,
istediğimiz bir şey ertesi gün hiç de çekici gelmiyor. İleriye
yönelik kararların önemini kavramada aceleci davranmalı,
seçimlerimizi yaparken ince eleyip sık dokumalıyız.
Varmak istediğim konu ise; şu
anda mesleğe adım atmış olduğumuz Veteriner Hekimliği. Bu bölümü
seçerken aklımızdan ne geçiyordu? Çok mu istekliydik? Mesleği
tanıyor muyduk? Hasbelkader mi geldik fakülteye? En önemlisi de ne
umduk, ne bulduk? Sevebildik mi? Bir işi severek yapmak, başarmanın
büyük ölçüde halledildiğinin göstergesidir. İşine bağlı ve kararlı
bir hekimin önüne ne geçebilir ki?
Bundan önce akla gelen
şeylerden biri de sevmenin başarmada rolünün büyük olduğu. Ancak
bunu sevmek için de istemiş olmak gerekir.
Mesleği tanırken her şey
yolunda mı gitti? Beklentilerimiz ne ölçüde karşılandı? Başından
beri sevdiğimiz bir meslekse eğer, gördükçe bu fikrimiz değişti mi?
İdeallerimizdeki bir meslekse bu soruların cevabı kısa ve nettir.
Günümüzde şöyle bir sorunumuz
da vardır. Hatta aralarında en önemlisi. Buraya gelene kadar birçok
soru sorduk, yapmayı planladığımız meslekle ilgili. Düşüncelerimizi
ortaya koyduk seçimlerimizi yaparken, açıklarken.
Karar verdik, geldik,
tanıdık, sevebildik ama, sizce hak ettiği yerde olduğunu görebildik
mi?
Eren KUTER
Ankara Üniversitesi
Veteriner Fakültesi
07-85