Mesleğin Çöküşünü İzlemek

Bugün maalesef, fakültesinde bütün inceliklerini, teorik ve pratik bilgilerini öğrenmeye çalıştığım mesleğimin bir adım daha geriye gittiğini idrak ettim. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından artık kesilmiş etinde ithalatına izin verileceğini duyduğumda mesleğimin geleceğini tekrar sorgulamak zorunda kaldım.

Eğer bu hayvanların kesimi yurt dışında yapılacaksa, bu ülkenin hayvancılığı, etin tüketim cirosu yurtdışına emanet edilecekse, ben neden okuyorum? Bu tip adımlar, devlet politikasının bizim mesleğimize ne kadar değer verdiğinin bir göstergesi değil de, nedir?

Bir diğer göstergede şu. İstanbul'da asistan doktor eğitmek için simulasyon merkezi kurulmuş. Bir konu mankeni üzerinde asistan doktorlar kolonoskopiden endoskopiye, kalp ameliyatına kadar her şeyi gercekleştiriyor. Tıp bilimi ve insan sağlığı için mükemmel bir adım. Fakat Avrupa'daki meslektaşlarımla kendimi kıyasladığımda büyük bir fark var ki, o da, Avrupa'daki meslektaşlarıma uzmanlık sahasının sağlanması. Doğuya doktor bulunamazken, devletin veteriner hekimlere uzmanlık sahası sağlaması biraz hayal biliyorum ama bu da benim mesleğime ne kadar değer verildiğinin bir göstergesi.

Hayvancılık sorunu için bazı çözümlerin var olduğuna inanıyorum. Mesela veteriner hekimlere, yani hayvancılığı meslek olarak edinen insanlara, çiftlik kurmaları için devletten bir kaç yıl sonra ödemeli, teminatını göstermek koşuluyla kredi verilebilir. Bu hem hayvancılığa ilgiyi artıran bir adım olur, hem de veteriner hekimlere sağlanan ayrıcalık. Hayvancılığın, hayvancılığı bilen insanların elinde olmasını sağlar. Süt ineklerinin kesime gönderilmesi veya çiftliklerdeki sağlık sorunlarının da büyük ölçüde önüne geçilir. Veteriner Fakültelerinde de akademisyenler tarafından ırk araştırmaları veya hayvan genetiğiyle oynanarak verimliliği artırma gibi çalışmaları yapmak bu sorunu büyük ölçüde çözer diye düşünüyorum.

Fikirlerimi sizlere sunarken, beklentilerinizi karşılayacak kadar ekonomik veya teorik bir dil kullanamamış olabilirim. Çünkü daha öğrenciyim. Fakat burada duyarlılığımı göstermeye çalıştım. Bundan sonra aynı duyarlılığı ekonomik, siyasi, idari ve akademik kudretleri elinde olan insanlardan beklemekten başka çarem kalmadı.

Zaman ayırdığınız için teşekkür ederim.
 

      Burak Pehlivan
      Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi
      Öğrenci (1.Sınıf) 

 yorum yaz