MUHİTTİN

 

Muhittin bir inancın sükûn bulmaz sesiydi,

Muhittin bir ülkünün derinden nefesiydi,

Muhittin bir davanın gönüllü kölesiydi,

Muhittin özverinin, dostluğun kalesiydi.

 

Muhittin bozkırların pervasız efesiydi,

Muhittin çelik azmin ruhuydu, hevesiydi,

Muhittin saf mertliğin granit kulesiydi,

Muhittin merhametin görünmez kafesiydi.

 

Muhittin başkalığın, tanımsız simgesiydi,

Muhittin terazinin duygusal kefesiydi,

Muhittin aşk telinin en içten nağmesiydi,

Muhittin gariplerin en yakın kimsesiydi.

 

Muhittin karmaşada sadelik bilgesiydi,

Muhittin üstümüzde bir çınar gölgesiydi,

Muhittin camianın ziynetiydi, süsüydü,

Muhittin anlaşıldı: kimin neyi, nesiydi.

 

 

                   Mustafa İMİR

                   27 Ocak 2010, 01.30

                   Ankara

 

Değerli kardeşimizi uğurlarken,

bizlere tercüman olan Sayın İMİR'e teşekkür ediyor,

gönül dostumuzu saygı ve rahmetle anıyoruz.

                                                   TürkVet

 

Muhittin KOKSAL Dostuma...

Kök sala hey, kök sala,
Tarihine kök sala,
Yaradan'a yürüdü,
Rahmet olsun, KÖKSAL'a...

Yiğitçe yaşadın göçtün dünyadan,
Dostları bırakıp uçtun dünyadan,
Acelen vardı ki kaçtın dünyadan,
          Tanrı'ya yürüdün erdin vuslata,
           Uzattın elini, deden Kürşat'a...
Yorulmadın asla menzile koştun,
Dostları coşturdun, hem de sen coştun,
Seven gönüllere pınar olmuştun,
           Tanrı'ya yürüdün erdin vuslata,
           Uzattın elini, deden Kürşat'a...
Daha gönlümüzden, Turan geçerken,
Bu yolda bizleri bıraktın erken,
Sevdiklerin boynu bükük beklerken,
           Tanrı'ya yürüdün erdin vuslata,
           Uzattın elini, deden Kürşat'a...
Çok güzel insandın, hep böyle baktın,
Varlık, birlik dedin, ocaklar yaktın,
Türk'ün Ocağını yaşatacaktın,
           Tanrı'ya yürüdün erdin vuslata,
           Uzattın elini, deden Kürşat'a...
Türklüğü, İslam'ı, Özün bilirdin,
Turan'a varmayı, sözün bilirdin,
Vatanını iki gözün bilirdin,
           Tanrı'ya yürüdün erdin vuslata,
           Uzattın elini, deden Kürşat'a...
Gönül bağın vardı Ötüken ile,
Meydan okuyordun ölüme bile,
Beşikten mezara çekerek çile,
           Tanrı'ya yürüdün erdin vuslata,
           Uzattın elini, deden Kürşat'a...

Mustafa EROĞLU
27.01.2010